بهار می اید. پنجره بگشاییم . با رستاخیز طبیعت

زنگار دل بشوییم.و روی به هم نشان دهیم.مهربانی

و عاطفه را از سر گیریم و بخشندگی و صمیمیت را

آغاز کنیم.بزرگواری را پیشه اخلاق خود قرار دهیم

و گذشت را از نو احیا کنیم. دست ها را   به   عشق

بفشاریم و همدیگر را در آغوش مهر خود گیریم.

با هم باشیم که با هم بودن عالمی دارد.نوروز پس از

یک سفر یکساله باز گشته ان را بهانه ای قرار دهیم

و مهربانی را آغاز کنیم

و در سال نو زندانیان بی گناه(سیاسی)

آزاد می شدند.